Reklama
  • Poniedziałek, 21 marca (15:05)

    Jak zminimalizować skutki urazu

Ruch to idealna recepta na dobre samopoczucie. Odmładza, odchudza, trenuje serce, buduje siłę. A także rozładowuje stres i odrywa nas od codziennych problemów.

Niefortunnie, aktywność fizyczna niesie ze sobą także pewne prawdopodobieństwo urazów. Istnieją dwa podstawowe typy kontuzji: mikrourazy powstające wskutek przeciążenia, naciągnięcia czy naderwania mięśni oraz duże – jak stłuczenie, skręcenie i zwichnięcie.

Reklama

Jeśli szybko nie podejmiemy leczenia, mogą prowadzić do trwałych zmian albo nawracających dolegliwości.

Naciągnięty mięsień

Naciągnięcie to zwykle problem osób, które próbują dopiero „rozruszać mięśnie”, zbyt intensywnie dozują wysiłek, np. na siłowni, albo rezygnują przed ćwiczeniami z rozgrzewki.

Do kontuzji mięśnia może też dojść w wielu codziennych sytuacjach, np. dźwignięcia zbyt dużego ciężaru lub wykonania zbyt nagłego ruchu. Efektem jest kłujący, ostry i przeszywający ból, ewentualnie krwiak, ograniczenie sprawności i nadwrażliwość na dotyk.

Na kontuzję najbardziej narażone są najsłabsze i niewytrenowane partie ciała. Zależnie od miejsca, które przeforsowaliśmy, mogą dokuczać np. mięśnie barku, szyi czy mięśnia nad- i podgrzebieniowego. Ich włókienka ulegają mikrouszkodzeniom, przemieszczają się względem siebie i tracą dotychczasową spójność.

Naciągnięciu mięśnia towarzyszy postępujący stan zapalny. Nadmierne przeciążenie może też spowodować rozerwanie włókien w miejscu przyczepu do ścięgna. Jeśli zerwaniu uległo więcej niż 5 proc. włókienek, mówi się już o naderwaniu mięśnia.

Oba typy urazu wywołują podobne dolegliwości, jednak okres powrotu do formy w drugim przypadku może potrwać dłużej. Zwykle wystarczają proste domowe zabiegi i oszczędzanie przeforsowanej części ciała.

Jeśli jednak dolegliwości będą się nasilać, potrzebna jest konsultacja lekarska. Badanie USG Doppler wykryje, czy w wyniku urazu nie doszło do poważniejszego uszkodzenia naczyń krwionośnych mięśnia.

Stłuczenia

Jedną z najczęstszych zimowych kontuzji jest stłuczenie mięśni. Gdy nie udaje się nam utrzymać równowagi na oblodzonym chodniku czy nieostrożnie jeździmy na łyżwach. Przy pechowym upadku może wtedy dojść do stłuczenia kolana.

Pierwszym symptomem niewielkiej kontuzji jest lekki ból i przejściowe zaczerwienie skóry na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych. Zwykle dolegliwości narastają tuż po urazie, ale zdarza się, że silniejszy ból zaczyna dokuczać dopiero po godzinie. Może pojawić się zasinienie – efekt przeniknięcia krwinek czerwonych przez stłuczone ściany naczyń żylnych do tkanek.

Jak odróżnić lekkie stłuczenie od silnego? Przy silnym upadku pojawia się drętwiejąca opuchlizna, bo wynaczyniona krew naciska na żyły i naczynia limfatyczne. Jeśli dostanie się ona do głębiej położonych tkanek, ból potrafi być wyjątkowo silny, bo składniki krwi rozkładają się, nasycają wodą z osocza i drażnią receptory bólowe w mięśniach.

Gdy ból nie staje się lżejszy i staw kolanowy wciąż jest niesprawny, trzeba zgłosić się do ortopedy. Silne stłuczenie ma objawy podobne do uszkodzeń więzadeł i łąkotek, łatwo je z nimi pomylić. Do oceny ich stanu konieczne bywa badanie USG, czasem rezonans magnetyczny.

Skręcenie i s-ka

Symptomy skręcenia i zwichnięcia są podobne: to pulsujący ból, zaczerwienienie, rozgrzanie i opuchlizna stawu. Skręcenie stawu to uszkodzenie łagodniejsze – polega tylko na rozciągnięciu torebki i więzadeł stawowych.

Przy zwichnięciu przemieszczają się zakończenia tworzących staw kości. Może dojść do rozerwania mięśni i więzadeł. Dlatego zwichnięcie bywa dotkliwsze i wymaga dłuższego leczenia. Objawy pojawiają się do 24 godzin.

U osób uprawiających jogging i nordic walking uraz dotyczy zwykle stawu skokowego. Ale skręcenie i zwichnięcie kostki przytrafić może się też paniom przy schodzeniu na obcasach ze schodów czy poślizgnięciu na gładkiej podłodze.

Niektóre osoby bagatelizują dolegliwości, czekając, aż same miną. To błąd, za który można zapłacić w przyszłości trwałą niestabilnością stawu i nawrotami urazów, rozwojem artrozy, przewlekłej choroby zwyrodnieniowej.

Jako że silne skręcenia są bardzo bolesne, a okolica stawu mocno obrzęknięta, trudno ustalić, czy nie doszło do złamania kości. Dlatego należy zrobić zdjęcie RTG. Zarówno skręcenie, jak i zwichnięcie wymagają fachowej pomocy. Lekarz zwykle zakłada gipsowy opatrunek.

Lecz się zimnem

W ciągu 48 godzin po wy padku stosuj zabiegi lodowe. Zimno to najsilniejszy bodziec przeciwzapalny, jakim dysponuje medycyna naturalna.

Najsku teczniejsze są krótkotrwałe kompresy z lodu, żelowe lub ką- piele chorej kończyny w wodzie z lodem. Nie masz lodu? Przyłóż na chore miejsce ręcznik zamoczony w zimnej wodzie lub polewaj je wodą o temp. 15°C (temp. wody wodociągowej).

Wypróbuj terapię "RICE"

Sprawdzonym sposobem ratowania się po doznanych kontuzjach jest też system RICE. Każda z liter to początek angielskiego słowa informującego o kolejnych etapach postępowania.

Rest (odpoczynek) – przybierz taką pozycję ciała, by ból był jak najmniejszy.

Ice (lód) – do miejsca urazu przyłóż zimne kompresy żelowe lub lodowe.

Compression (ucisk) – obandażuj chore miej sce niezbyt mocno elastycznym bandażem.

Elevation (uniesienie) – ułóż się tak, aby chora część ciała znalazła się powyżej poziomu serca.

Zastosuj żel

Możesz złagodzić skutki ura zu, stosując miejscowo leki z grupy NLPZ, np. z etofenamatem. Jak działają? Przenikając przez skórę, ograniczają pro dukcję substancji intensyfikujących stan zapalny i drażniących receptory bólowe.

Ku mulują się w miejscu urazu, osiągając tam wielokrotnie wyższe stężenie niż w otaczających je zdrowych tkankach.

Kuracja miejscowa

Preparaty przeciwbólowe i przeciwzapalne aplikuj na bolące okolice 3–4 razy w ciągu doby. Warunek? Brak przerwania ciągłości skóry. Aby uzyskać lepszy efekt, przed użyciem schłodź je w lodówce.

By odniosła skutek, kuracja powinna trwać od 7 do 14 dni. Preparaty można też stosować w zabiegach rehabilitacyjnych, np. jonoferezy.

Życie na gorąco

Zobacz również

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.